Fandom

Alternatywna historia

Julian Apostata

107stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze0 Udostępnij

Julian Wielki, (także w źródłach chrześcijańskich Julian Apostata) od 1114 ab urbe cond. do 1163 ab urbe cond. cesarz rzymski. Największy przywódca państwa rzymskiego od czasów Oktawiana Augusta i Trajana. Jego rządy były czasem renesansu na wszystkich płaszczyznach życia Cesarstwa (tzw. renesans juliański). Setki lat później jego dzieło Adversus christianos zainspirowało winlandzkiego filozofa Freda Nitcha do napisania książki Antychrześcijanin.

Młodość i początek rządówEdytuj

Urodził się w 1085 roku AUC, najprawdopodobniej w Konstantynopolu. Ojcem jego był Juliusz Konstantyn, przyrodni brat cesarza Konstantyna I Apostaty (w źródłach chrześcijańskich Konstantyna Wielkiego) a jego matką była Betylia. W 1085, z polecenia cesarza Konstacjusza II wymordowaną większą część rodziny Juliana (prócz niego przezył tylko jego starszy przyrodni brat, Gallus). Sam Julian został z kolei wysłany do Nikomedii i oddane pod opiekę Euzebiuszowi z Nikomedii i Mardoniuszowi Gotowi. Pod ich okiem zapoznał się zarówno z filozofią klasyczną jak i filozofią chrześcijańską. Już wtedy objawiła się jego pasja bibliofilska. Ponoć jak sam przyznaje w jednym z swych dzieł" "nic bardziej nie pragnął niż posiadać książkę". Już wtedy był biegły w dysputach filozoficznych i szybko został lektorem w jednym z Kościółów. Gdy w 1108 Gallus został zamordowany na polecenie Konstacjusza II, Julian zmuszony został do opuszczenia Nikomedii i udania się do Aten. Tam też poznał swego późniejszego wielkiego przeciwnika, Grzegorza z Sazymy (u chrześcijań bywa określany też jako Grzegorz z Nazjanu lub Grzegorz Teolog), lecz już na jesień tego samego roku został mianowany przez Konstacjusza II cezarem i wysłany do Galii. Tam w 1108 pobił Alemanów pod Brogotomagnum, odzyskał Colonię Agrypinę i narzucił rzymskie zwierzchnictwo Frankom, poczym pobił Alemanów pod Argentoratum (VIII 1109) i zmusił ich do uległości. W 1113 został obwołany przez legionistów augustem i pomaszerował na Rzym. Julian, po śmierci brata, doszedł do władzy w roku 1114 od założenia Miasta. Pierwszym zmartwieniem nowego cesarza było rozwiązanie kwestii nadużyć władzy w okresie panowania jego poprzedników. W tym celu został powołany Trybunał Chalcedoński. Nadto zmniejszono także liczbę donosicieli. Kolejnym polem działań nowego cesarza była polityka religijna. W przeciwieństwie do swych poprzedników, żywo zaangażowanych w spory religijne, Julian nie okazywał zainteresowania chrześcijaństwu. Swoistym wyrazem przekonań Juliana był jego edykt toleracji.

Kampania perska i droga do pełni władzyEdytuj

Najsłynniejszym epizodem z czasów panowania tego cesarza jest tzw. wielka ekspedycja perska. Sławę ta wyprawa zyskała zwłaszcza z powodu bitwy pod Marangą w 1116 roku Była też znacząca ze względy na odzyskanie ziem utraconych w czasach Hadriana t.j. powincji Mezopotamia i Arabia. Wielkim sukcsem było pojmanie młodego szacha Persji - Ardaszira II Cnotliwego. Wydarzenie to zapeniło pokój na rzymskiej granicy wschodnej aż do końca panowania Juliana

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki